Online Eğitimin Üniversite Öğrencilerine Psiko-Sosyal Etkileri: Türkiye Örneği.
Birinci olarak;
Online eğitim, öğrencilerin sosyal aktivitelerini ve akranları ile olan etkileşimlerini azaltır. Sınıf ortamında bulunma, öğretmenle bire bir iletişim kurma ve sınıf arkadaşlarıyla konuşma gibi sosyal etkileşimler, online eğitimde mümkün değildir. Bu nedenle, öğrencilerin sosyal becerileri gelişmeyebilir ve yalnızlık hissi yaşayabilirler. Bu, özellikle yalnız yaşayan öğrenciler için daha önemlidir. Üniversite öğrencileri bazında bu yalnızlık, vize/final haftalarında kütüphanede vakit geçirmek veya kulüp etkinliklerinde aktif rol oynamak ile tölere ediliyordu denilebilir. Online eğitimin sonucunda ise öğrenciler, diğer öğrencilerle ve öğretmenleriyle geçirdikleri vakitten ya da kurdukları doğrudan etkileşimden feragat etmiş oldular. Hatta bu yenilik, öğrencilerin arkadaş edinme, ilişkiler kurma ve sosyal ağlarını genişletme fırsatlarını azalttı denilebilir. Bunun sonucunda ise, özellikle yeni üniversite öğrencileri için zorluklar doğdu ve yalnızlık hissi yaratılmış oldu.
İkinci olarak;
Online eğitim, öğrencilerin öğrenme tarzlarına göre uygun değildir diyebiliriz. Her öğrenci farklı öğrenme tarzına sahiptir ve birçoğu geleneksel sınıf eğitiminden daha fazla etkilenebilir. Örneğin, görsel öğrenen öğrenciler, online eğitim sırasında materyalleri okumak yerine, videolar izleyerek öğrenmeyi tercih edebilirler. Bir diğer açıdan, online eğitim, öğrencilerin disiplinli olması gerektiğini hatırlatır. Geleneksel sınıflarda öğrenciler, sınıfta fiziksel olarak bulunmanın getirdiği baskı altında kalmaktadır. Ancak online eğitimde öğrenciler, kendi disiplinlerini sağlamak zorundadırlar. Bu bazı öğrenciler için zor olabilir ve zaman yönetimi becerilerini geliştirmelerini gerektirir. Bu gelişme gerçekleşirse de online eğitimin dezavantajlardan avantajlara dönüşen sonuçlarından biri sayılabilir.
Üçüncü olarak;
Online eğitim, bir önceki başlıkta bahsettiğimiz zaman yönetimi kavramı açısından da çift yönlü etkiler yaratmaktadır. Öğrencilerin zaman yönetimini belirlemeleri gittikçe zorlaşabilir. Ev ortamında ders çalışmak, öğrencilerin dikkatlerini dağıtabilir ve ödevlerin yapılması için yeterli zaman ayırmalarını zorlaştırabilir. Bu, öğrencilerin psikolojik anlamda da stres düzeyini artırabilir ve okul başarısını olumsuz etkileyebilir. Online eğitim, bir diğer yönden de öğrencilerin motivasyonunu azaltabilir. Sınıf ortamında diğer öğrencilerin ve öğretmenlerin mevcudiyeti, öğrencilerin dikkatini dağıtan faktörleri azaltabilir. Ancak, online eğitimde öğrenciler, evlerinde rahat bir ortamda derslere katılmaktadırlar. Bu da öğrencilerin motivasyonunu azaltabilir ve derslere katılmayı isteksiz hale getirebilir. Dolayısıyla bu isteksizlik doğru orantıda öğrencinin başarısını da etkileyip olumsuz sonuçlar doğurabilmektedir.
Dördüncü olarak;
Online eğitim, öğrencilerin fiziksel sağlığına zarar verebilir. Bu gibi büyük değişimler sadece psikolojik olarak değil bedensel anlamda da yeni etkiler doğurur. Örneğin; bilgisayar başında uzun süre oturma, gözlerde ve boyunda ağrıya neden olabilir. Türkiye örneğinde yapılan araştırmalar da online eğitim sonrasında öğrencilerin fiziksel ağrılar sebebi ile daha fazla sağlık kurumlarına şikâyette bulunduklarını gösteriyor. Ayrıca öğrenciler, fiziksel aktivite düzeylerinin azalması sebebi ile sağlıksız yeme alışkanlıkları geliştirebilirler. Bu da çeşitli yeme bozukluklarına sebebiyet verebilir. Bu da öğrencilerin öğrenme kalitesini etkileyebilir. Bir yandan da online eğitim, öğrencilere interaktif dersler sunsa da geleneksel sınıfların sunduğu öğrenme deneyimini tam olarak sağlayamaz. Bu, öğrencilerin ders materyallerine erişimi olmadığında ve sınıflarda öğrenme fırsatlarını kaçırdığında öğrenme kalitesini etkileyebilir.
Sonuç olarak ise, bu yazımızda değindiğimiz gibi online eğitimin üniversite öğrencileri üzerinde psiko-sosyal etkileri olabilir. Sosyal izolasyon, öğrenme tarzlarına uyumsuzluk, zaman yönetimi sorunları ve fiziksel sağlık sorunları, online eğitimden kaynaklanan potansiyel etkilerdir. Bu nedenle, üniversiteler, öğrencilerin bu etkilere karşı korunmaları için çeşitli destek hizmetleri sunmalıdır. Alternatif çözümler, öğrenciler üzerinde pozitif etkiler gösterebilir.
Stj.Psk.Nazlıcan Yalçın
Kaynakça
- Bayraktar, F. (2020). Covid-19 salgını döneminde uzaktan eğitim: öğretmenlerin ve öğrencilerin görüşleri. Turkish Studies, 15(4), 239-258.
- Brooks, S. K., Webster, R. K., Smith, L. E., Woodland, L., Wessely, S., Greenberg, N., & Rubin, G. J. (2020). The psychological impact of quarantine and how to reduce it: rapid review of the evidence. The Lancet, 395(10227), 912-920.
- Chtourou, H., Trabelsi, K., H’mida, C., Boukhris, O., Glenn, J. M., Brach, M., … & Masmoudi, L. (2020). Staying physically active during the quarantine and self-isolation period for controlling and mitigating the COVID-19 pandemic: A systematic overview of the literature. Frontiers in Psychology, 11, 1708.
- Çakır, H., & Dağlı, G. (2021). Uzaktan eğitim sürecinde öğrencilerin psikolojik ve sosyal etkilere ilişkin görüşleri. İlköğretim Online, 20(2), 676-686.
- Deveci, İ. (2020). Covid-19 pandemisi ve psikolojik etkileri. Journal of Mood Disorders, 10(2), 83-87.
- Özdemir, H. G., & Selçuk, A. B. (2020). Covid-19 pandemisi sürecinde uzaktan eğitimin öğrencilerin öğrenme motivasyonlarına etkisi. Journal of Human Sciences, 17(2), 422-434.
- Şahin, A. R. (2020). Covid-19 pandemisi sürecinde uzaktan eğitimin önemi ve sorunları. Journal of Contemporary Education, 1(1), 43-52.
Görsel Kaynakça;
Yorum gönder