Gündem ROJİN KABAİŞ Şevval Altınkaynak Ekim 30, 2025 0 Yorumlar

Rojin Kabaiş: Adı ‘Aydınlık’, Ölümü ‘Karanlık’

Rojin Kabaiş Van Yüzüncü Yıl Üniversitesinde Okul Öncesi Öğretmenliği bölümünde okuyan 21 yaşında genç bir öğrenciydi. 27 Eylül 2024 tarihinde yurdundan çıkıp yanına telefon, kulaklık, kek ve su alarak Van Gölü kıyısına gitmek için yola koyuldu. Fakat bu yol onu ölümün kıyısına götürdü, Rojin’den artık haber alınamadı. 18 günlük bir arayışın ardından 15 Ekim 2024 tarihinde bulunduğu yerin 24 kilometre ilerisinde olan Molla Kasım köyünde cansız bedeni bulundu. Yapılan ilk incelemelere göre Rojin’in ölümünün boğulmaya bağlı bir ölüm olduğunu belirtseler de acılı aile kızlarının intihar ya da boğulmadan dolayı öldüğüne ihtimal vermedi ve bir yılı aşkın süredir kızlarının ölümünün aydınlatılması için mücadele vermekteler. Ne yazık ki bu soruşturma 1 yıldır ‘boğulmadan ölüm’ bildirisinden bir adım öteye gidemedi. Aklımızdaki soru işaretleri yanıt bulamadı. Acılı baba kızı için çırpınırcasına mücadele etmeye halen devam etmekte ‘Zengin olsaydım olay çözülürdü fakirim diye kimse destek olmadı’ serzenişinden hepimiz ailenin çaresizliğini en derinlerimizde hissettik.
Peki ya Rojin davasının son gelişmeleri neler?
Dava için yapılan son haberlerde, Rojin’in üzerinde iki farklı erkeğe ait DNA izlerine rastlandığı ve hatta bazı kişilerce vücudunda darp izleri olduğu söylenmektedir. Aynı zamanda Rojin’e ait kişisel elektronik eşyaların incelenmesi için bir uzman atanmıştır. Bu adımların yeni atılıyor olması bizleri düşündürüyor, aklımıza soru işaretleri getiriyor. Örneğin; Rojin neden intihar etmeye giderken yanına kek alsın? Kim ölmeye giderken yanına kek alır? Peki ya Rojin göl kıyısından o köye nasıl gitti? Bunların cevabı hala bulunamadı. Bulunamadığı gibi neredeyse ‘Van Gölü Canavarı aldı götürdü’ gibi masallar anlatılacak bir vaziyete gelindi. Biz masal okumak değil gerçeklerin ortaya çıkmasını yapanın ya da yapanların cezalandırılmasını istiyoruz.

1 yıl içerisinde ölen ya da öldürülen tek kadın Rojin olmadı, aynı yıl yani 2024 yılında 394 kadın cinayete kurban gitti. Her biri farklı hayatlar fakat benzer hikayelerdi. Biz kadınlar bir göl kenarında oturup kafa dinlemenin ya da akşam saatlerinde sokakta yürümenin bedelini canımızla mı ödeyeceğiz? Hakkımızda ortaya atılan masallarla bir karanlığa mı gömüleceğiz? Bu ve diğer soruların cevaplanması için Rojin’in ölümünün araştırma önerisi meclise sunuldu fakat AKP ve MHP oyları ile bu öneri reddedildi. Dosyanın bundan sonraki sürecinin neler getireceğini bilemesek de bulunduğu yerden 24 kilometre uzağa nasıl gittiği ve bulunan DNA izlerinin kimlere ait olduğunu aydınlatacak haberlerin gelmesini umut ediyoruz.

Türk anayasası 2021 yılında İstanbul Sözleşmesinden çekilmiş olsa da 6284 Sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesi Kanunu (2012) ve CEDAW – Kadınlara Karşı Her Türlü Ayrımcılığın Önlenmesi Sözleşmesi (1985) kadın haklarını korumak amacıyla halen yürürlüktedir. 6284 Sayılı kanuna bakıldığında; şiddete maruz kalan kadınlara barınma, koruma, psikolojik destek ve belli bir süre için maddi yardım sağlar aynı zamanda kadınların güvenliği özel yaşam ve kamusal alanlarda devlet sorumluluğundadır. CEDAW’a bakıldığında kadınların erkeklerle eşit haklara sahip olması ve kadınlara yönelik şiddeti önleme ve etkin soruşturma yapmanın devlet yükümlülüğünde olduğunu savunmaktadır. Türk Anayasasında bulunan madde 17’ye göre yaşam hakkı koruması, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 2. Maddesine göre yaşam hakkı ihlali Rojin davasında öne çıkan hükümlerdendir. Aynı zamanda üzerinde bulunan DNA izlerinin olması Türk Ceza Kanununda yer alan cinsel saldırı ya da cinsel taciz yasalarının da bu davada bir hükmünün olabileceğini düşündürmektedir.

Kadınların toplumsal güvenliği ve yaşam hakkının sağlanması için 21 yaşındaki üniversite öğrencisinin göl kenarına yanında kek ile intihar etmeye gitmesini değil kafa dinlemeye gidecekken başına neler geldiğinin aydınlanmasını istiyoruz. Sokaklarda, yurtlarda, hastanelerde, alışveriş merkezlerinde ve tüm kamusal alanlarda korkmadan hareket etmek istiyoruz, korku distopyasında evlere kapanmak istemiyoruz. Biz kadınlar yaşamak istiyoruz.